Oh yeah I forgot, it is.

You try to love, you try to hate but sometimes those two are deeply connected. You love the one you hate, or you hate the one you love. Why? Well because the one you love doesn’t love you back, that’s why. There isn’t any worse than not be loved by the person you love and even more that person’s thinks you are just simply the best but cannot picture themselves with you. Shame and pain. Once you have made your feelings clear all you got to do is try to forget. Don’t hate or be bitter because you won’t move on and that’s what you want. Move on. Leave him/her behind and move on. Common it’s not that hard.

Oh yeah I forgot, it is.

26.

Νιώθω ένα κενό μέσα μου που μεγαλώνει, γίνετε μια μαύρη τρύπα που θα τα ρουφήξει όλα και θα χαθούν για πάντα. Όσοι αγαπώ μέσα της χάνονται και μαζί τους παίρνουν ένα-ένα  τα κομμάτια της καρδίας και της ψυχής μου. Σε λίγες μέρες θα γίνω 26 και όμως δεν ζω 26 χρόνια αλλά 126. Το κορμί μου έχει ζαρώσει και η ψυχή μου είναι χάσει την δυνατότητα να ονειρεύεται και χάνεται και αυτή… 

ΕΣΥ.

 Οι φιλοι φευγουν το ιδιο και οι εραστες..Τι μενει τοτε? Εσυ. Αυτό μενει, ενας αγνωστος ανθρωπος που μας κοιταει από το καθρεπτη κάθε πρωι και μας χλευαζει γιατι με τιποτα δεν είναι ικανοποιημενος. Σκεφτομαι και σκεφτομαι τι μπορω να κανω για να με συμπαθησει, να μου χαμογελασει μια φορα μεσα από τον γυαλινο τοιχο που μας χωριζει αλλα δεν το βρισκω. Χανομαι μεσα στις τυψεις και στην στεναχωρια που δεν με αγαπαει, που δεν με θελει για συντροφια αλλα το παιχνιδι είναι χαμενο. Του αγοραζω ωραιο ρουχα, το πλενω , το χτενιζω και όμως εινα παντα ασχημο και ατσουμπαλο.

Moving on..

 Προσπαθείς συνεχεία να πείσεις τον εαυτό σου ότι όλα θα πάνε καλά, έρχονται όμως στιγμές όταν αυτό φαίνεται αδιανόητο. Όταν εκεί που γελούσες και είχες ξεχάσει αυτό που σε βασανίζει εκείνο τρυπώνει στο μυαλό σου και κάνει ένα ΜΠΑΜ και ξαφνικά βυθίζεσαι στην κατάθλιψη πάλι. Πως μπορείς να ξεπεράσεις αυτά που σε πονάει?? Ίσως ο χρόνος είναι ο απόλυτος γιατρός, ίσως να μην χρειαστεί να περιμένεις τόσο και λίγη προσπάθεια παραπάνω οδηγεί στην ίαση. Δεν ξέρω πάντως σίγουρα το να «κοιμάσαι» με τον πόνο σου δεν σε βοηθάει σε τίποτα, αν το να ξεχάσεις είναι ο σκοπός της τωρινής ζωής σου τότε προτείνω να κλειδώσεις όλες τις αναμνήσεις σου σε ένα κουτάκι και να πετάξεις το κλειδί όσο δύσκολο και να είναι…

Καλη Χρονια..

 Έχεις ποτέ αισθανθεί σαν να κολυμπάς σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα χωρίς ποτέ να πιάνεις λιμάνι? Νομίζεις πως εκείνο το μακρινό καφέ πράγμα που βλέπεις είναι η στεριά , η σωτηρία σου, αλλά καταλήγει να είναι ένα μικρό κομμάτι βράχου που απλά θα πιαστείς για να πάρεις μια ανάσα πριν έρθει η ώρα να κολυμπήσεις ξανά. Έτσι νιώθω. Κολυμπώ σε μια θάλασσα μονή μου χωρίς καμία ελπίδα να βρω στεριά και πιάνομαι από σένα να γλυτώσω αλλά εσύ γλίστρας και με τραβάς στην παγίδα σου, διότι με το που πιάνομαι από εσένα εσύ με παγιδεύεις και δεν με αφήνεις να φύγω. Τα κύματα με χτυπούν επάνω σου και δεν μπορώ να ξεφύγω… Καλή χρονιά.  

Χειμωνιάτικες Αγάπες

 Ξύπνησα σήμερα το πρωί με τον ήχο από τις σταγόνες της βροχής να πέφτουν στο παράθυρο μου και ήταν σαν μουσική στα αφτιά μου..Ο ήλιος χάθηκε σήμερα αλλά δεν με πειράζει έτσι και αλλιώς ο μουντός καιρός ταιριάζει στην ψυχολογία μου. Το τηλέφωνο κτυπάει μανιωδώς αλλά δεν έχω όρεξη να μιλήσω σε κανέναν θέλω λίγο πριν ξεκινήσει η μέρα μου να ηρεμήσω και να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου που για μια ακόμα φορά με οδηγούν σε εσένα. Τι σημασία έχει που έχουν περάσει χρόνια? Για έμενα η αγάπη είναι πάντα σαν ένα μωρό που δεν μεγαλώνει  έχει ανάγκες και σου δημιουργεί συνεχεία ένα άγχος. Τα έκανα όλα σωστά? Ίσως ποτέ δεν μπορείς να τα κάνεις όλα σωστά στην αγάπη, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ελπίζεις ότι αυτά που δίνεις είναι αρκετά.  Που να είσαι άραγε? Τι να κάνεις? Σε σκέφτομαι συχνά, όχι γιατί θέλω την αγκαλιά σου ή τα χάδια σου αλλά γιατί θέλω να ξέρω ότι είσαι καλά. Ότι αγαπάς και αγαπιέσαι και που και που με σκέφτεσαι και εσύ. Έτσι είναι η πραγματική αγάπη νομίζω. Δεν είναι η σωματική επαφή που σε νοιάζει τόσο αλλά να είναι καλά εκείνος/εκείνη που αγαπάς. Άμα αυτό που νιώθεις είναι από την μοίρα ευλογημένο θα ξαναδείς εκείνον/εκείνη που φωλιάζει στην κάρδια σου και θα μιλήσετε σαν δυο παλαιοί και αγαπημένοι εραστές.

Perfecct strangers.(Part two)

This time we met at the church right outside on the steps. He was smoking a cigarette while looking at the sky and smiling. “I was waiting for you, he said. I knew sooner or later you will come here. You always do when you are confused.” My expression of terror must have been easy to see because his face suddenly  turned very serious and he started to approach me more carefully, he came very close, so close I thought he was going to attack me but then he did something I didn’t expect. He hugged me and I let him.

“You my little chick, you are my soul mate.” He whispered to my ear and his lips touched my cheek. “Don’t be afraid my little one I will do you no harm, I just want to get to know you. You and I belong together, in time you will see that.” A little chuckle followed his sentence. “That scared you to death, didn’t it? Don’t worry I am not going to force you into anything, in time you will see for yourself that you and I are one in body and mind. For now I have to go but we shall talk again soon…” Then he kissed me again but this time he put his perfected shaped lips on mine. His breath smelled of summer flowers.  His eyes were closed and he had this little wrinkle between his eyebrows that it seemed to me like an expression of deep pleasure.

 He was enjoying this. He liked to scare me with his words and then soften me up with his actions. Was I mad to want him? A man that speaks like that to a woman he barely knows…It’s a sign of madness and it screams walk away now, hide away from him. Of course I didn’t I waited for him to appear out of the sudden everyday for months but he didn’t. I began to think he had forgotten about me and then once again out of the sudden he was there outside my house next to the big tree watching from my window. I was not scared neither did I feel threaten I just wanted him to come inside my house and hold me like he did the last time...(To be continued..)